دسته‌بندی نشده

جای خالی «ابربدهکاران» در لیست ابربدهکاران بانکی

انتشار لیست اسامی بدهکاران بانکی پس از سال ها اشاره و مخفف نویسی،گرچه اقدامی قابل توجه از سوی بانک مرکزی بود،اما این لیست و ارقام چقدر از کوه مطالبات بانک ها را نشان می دهند و آیا شفافیت این لیست از این حیث که اسامی همه بدهکاران و ابر بدهکاران در آن موجود است و هیچ حذف و اضافه ای در آن صورت نگرفته است،صد در صدی است؟

انتشار این لیست مورد نقد بسیاری از کارشناسان اقتصادی قرار گرفت و بسیاری از فعالان رسانه ای نیز به این لیست نقد وارد کردند که این لیست به صورت کامل منتشر نشده است.

طبق گزارش بانک مرکزی مجموع مطالبات غیر جاری بانک ها تا پایان سال 1400 عدد سنگین 317 هزار میلیارد تومان بوده است که معادل 250 تن طلاست.این به معنی این است که اگر کسی از بانک وامی بگیرد و اقساط وام را پرداخت کند می شود مطالبات جاری اما اگر تاخیر بازپرداخت آن از دو ماه بگذر می شود غیر جاری که در سه نوع سر رسید گذشته،مشکوک الوصول و معوق است.بر این اساس اگر کسی وامی بگیرد و تا شش ماه پرداخت نکند می شود سررسید گذشته و تا یک سال و نیم می شود معوق و بالای یک سال و نیم می شود مشکوک الوصول که به این معناست که وصول آن پولی که در قالب وام پرداخت شده است بعید است، و امیدی به بازگشت آن نیست.

با نگاهی به اسامی اعلام شده بدهکاران بانکی بیش از آنکه به بدهکاران واقعی برسیم به برخی «خرده بدهکار بانکی» و برخی از افرادی که محاکمه شده اند می رسیم.افرادی همچون مه آفرید خسروی که به جرم اخلال در نظام اقتصادی و فساد فی الارض اعدام شد یا باقری درمنی که او هم به همین دلیل اعدام شد.این یعنی برخی از این اسامی اصلا دیگر وجود خارجی ندارند و پرونده آنها بسته شده است و این در حالی است که نفرات اصلی ابربدهکاران بانکی آزادانه در حال افزایش بدهکاری خود هستند.بسیاری از این نام ها هم تکراری هستند و مدت هاست اعلام شده اند.

اما بدهکاران بانکی چگونه بدهکار و می شوند؟رانت و پارتی بازی و ترک تشریفات دلیل اصلی این اتفاق است.به عنوان مثال م- ص یکی از بزرگترین ابربدهکاران بانکی با ایجاد «ارتباط صمیمی» با مدیران بانک ها و دریافت وام های کلان از بانک های دولتی اقدام به تاسیس بانکی خصوصی می کند و از خود آن بانک هم وام های کلان دریافت می کند و باقی سهامداران و سپرده گذاران باید هزینه های وام دریافتی او را پرداخت کنند.

یا در موردی دیگر برادران الف-ح-خ از سهامداران بانک خصوصی که اخیرا نیز بازداشت شدند و از جمله بدهکاران بزرگ بانکی هستند که با فروش سهم یک موسسه مالی سهامدار بانکی خصوصی شدند و ضمن دریافت وام های کلان جزو بدهکاران بانکی هستند و اسامی این افراد هیچ گاه در لیست ابر بدهکاران نیامده است.در روشی دیگر این افراد از بانک ال سی داخلی می گیرند.یعنی بانک در قبال وثیقه اعتبار یک معامله را برای مدتی مشخص پرداخت می کند و بانک در ازای آن سندی می دهد که آن شخص می تواند با آن سند خرید یا معامله کند.اما این افراد که جزو ابربدهکارن بانکی هستند پیش از اینکه موعد تسویه ال سی برسد،آنها را با بانک های دیگر تنزیل می کنند.یعنی اسناد را پیش از موعد می فروشند و وقتی چک ها قرار است نقد شود به دلیل نبود پول،مطالبات صورت می گیرد و این بدهکاران بانکی با پول مردم چاق تر می شوند.

سوال این است که اسامی این افراد چرا و به چه دلیل باید پنهان باشد و چرا برخی از این اسامی در لیست های اولیه موجود بوده و سپس حذف شده است؟برادران معروفی که خون سیستم بانکی کشور را می مکند چرا زودتر محاکمه نمی شوند؟

به نظر می رسد با این جراحی بزرگ و مقابله با چهره های نامداری که فعالان رسانه ای و فضای مجازی بارها نام آنها را برده اند،فساد موجود پاک سازی می شود و لیست بدهکاران و ابر بدهکاران بانکی تکمیل خواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا